Osmanlı devleti çok milletli ve çok dinli bir yapıya sahip büyük bir imparatorluktur. İmparatorluğun temel unsuru devletin kurucusu olan Türklerdir. İmparatorluk, toplumu Türk İslam geleneğine göre düzenlemiştir. Düzenlemenin temelinde dairei adalet (adalet dairesi) ilkesi yer almıştır. Bu daire hukuk, devlet, ordu, hazine, halk ve adaletten oluşmuştur.

Bunların birbirlerine sıkı sıkıya bağlı olması gerekliliğine inanılmıştır.
Osmanlı devlet anlayışına göre toplumun huzur ve refahı hükümdarın ülkeyi adaletle yönetmesine bağlıdır. Osmanlılar bu görüş doğrultusunda toplumu önce iki büyük sınıfa ayırmıştır. Askeri ve reaya olmak üzere, diğer taraftan toplum Müslüman olanlar ve Müslüman olmayanlar olarak da sınıflandırılmıştır. Dine göre yapılan bu ayrıma Millet Sistemi denilmiştir.




Osmanlı Devieti’nde Toplumun Yönetim Özellikleri
Yönetenler (Askeri sınıf)
Seyflye
Askeri ve idari alanla doğrudan ilgilenen sınıftır.
– Veziriazam
– Vezirler
– Yeniçeri Ağası
– Kaptanı Derya
– Beylerbeyi
– Sancak beyi
Kalemiye
– Yazışma, kayıt işlemi, maliye ve Dış işleri  konuları ile ilgilenen sınıftır.
– Defterdar
– Nişancı
– Reis’ül Küttap
İlmiye
Hukuk, Din, Eğitim, Yargı işleriyle ilgilenen sınıftır.
– Şeyhülislam
– Kazasker
– Kadı
– Müderris

Yönetilenler (Reaya)- Çiftçiler
– Köylüler
– Tüccarlar
– Esnaflar
– Zanaatkârlar

  Yönetenler
Müslümanlar
– Devlet Memuru olabilirler
– Askeri sınıfa girebilirler.
– Vergi verirler (Öşür gibi)Yönetilenler (Reaya)
Yönetilenler

Gayr-i Müslüman
– Devlet memuru olamazlar
– Askeri sınıfa giremezler.
– Vergi verirler (Haraç, cizye gibi)