İslamiyet’in ortaya çıktığı VII. yüzyılda Kök Türk Devleti yıkılmış, bu devletin toprakları üzerinde çok sayıda Türk devleti kurulmuştur.

Bu devletlerin topraklarında Gök Tanrı dini yaygındır. Bunun dışında Şamanizm İnancı ve Manihaizm dini de görülmektedir.

Türkler ile Müslüman Araplar arasındaki ilk komşuluk Hz. Ömer Dönemi’nde başlamıştır. İran topraklarını bu dönemde fetheden. Müslüman Araplar, Ceyhun Irmağı’na ulaşarak Türk toplulukları İle sınır komşusu olmuşlardır.

Türkler ile Müslümanlar arasındaki İlk savaşlar Hz. Osman Dönemi’nde gerçekleşmiştir. Kafkasya’da yaşayan Hazar Türkleri, Hz. Osman Dönemi’nden itibaren İslam orduları, ile mücadele ederek İslam egemenliğinin bölgede yayılmasını geciktirmişlerdir.




Emeviler Dönemi’nde İslam ordularının Horasan ve Maveçaünnehir’i fethetmesi Türklerle Müslüman Arap-far arasında yeni savaşlara neden olmuştur.

İslam ordularının ilerleyişi Türgiş Devleti tarafından durdurulmaya çalışılmıştır. Türgiş hükümdarı Sulu Kağan, Emevilere geçen bazı Türk şehirlerini geri almıştır.

Türgişlerin dağılması ile birlikte, Orta Asya’da Emevi yayılmasına karşı koyacak bir Türk devleti kalmamıştır.

Emeviler Dönemi’nde Müslüman Araplar ile Türkler arasındaki ilişkiler olumlu yönde gelişmemiştir. Türk topluluklarının bazıları Emevi egemenliğine girmelerine rağmen İslamiyet’i kitlesel şekilde hemen benimseme-mişlerdir.

Emevilerin ırkçı politika (mevali politikası) takip etmeleri ve Türklere karşı takındıkları tutum, Türklerin İslam’a geçişini geciktirmiştir. Emeviler, gayrimüslimlerden alınan cizye ve haraç gibi vergileri Müslüman olan Türklerden de almaya çalışmışlardır.