Duyguları dile getirme ya da seslenme amacıyla oluşturulmuş olan cümleler “ünlem cümleleri”dir.

Hev. buraya gelin! (seslenme)

İmdat! Çantamı aldılar, (sesini duyurma)

Of. buradan bir an önce gitmek istiyorum! (sıkılganlık)

Vav be! Hukuk kazanmışım! (beğeni)

A! Şapkanın içinden tavşan nasıl çıktı ya! (şaşırma)

Bazı cümlelerde ünlem sözcüğü bulunmasa bile duygu ya da seslenme bildirdiği için bu cümleler de ünlem cümlesi özelliği gösterir.

Koşun koşun çocuk suya düştü! (telaşlanma) Ne kadar laftan anlamaz birisin sen! (kızma) Arabaya bayıldım! (beğenme)