Gerçekte olup olmadığına ya da olmayacağına bakılmaksızın bir olayı ya da durumu bir süreliğine kabul etmek “varsayım” olarak adlandırılır. Varsayım cümlelerinde genellikle “tutalım ki, diyelim ki, farz edelim, düşün ki” gibi ifadelere yer verilir.

1. içimdeki bu sevgi musikisinin en güzel bestesisin.

2. Tut ki karnım acıktı, anneme küstüm!

3. Farz edelim ki Antalya’ya tayinin çıktı.

4. Bir an televizyonun hiç icat edilmediğini düşünelim!

5. Tut ki ben hiç ağlamadım, hiç ateşe tutmadım yüreğimi!

6. Düşün ki bu filmde başrol oynayan kişi sensin.

7. Diyelim ki bu evi iyi bir fiyata sattık.

8. Sözgelimi senin bu okulda öğrenci olmadığını düşünelim.




9. Bir ağabeyinin olduğunu düşün bir an!

10. Farz edelim ki yetkililer bizim sesimizi duydu, ya sonra?

11. Sen bu sınavdan seksen aldın diyelim, yine de geçemezsin ki!

12. Matbaadaki işlemlerin bir gün de bittiğini düşünelim, yine de yetişmez.

13. Şimdi telefon çalmış, arayan o; düşünsene!

14. Bu işi akşama bitirdiğini düşünelim, ya diğerleri!

15. Tut ki ben seni hiç tanımamışım!