Yeter – sebep ilkesi, bir şeyin var olabilmesi için yeterli bir neden olması gerektiğini ortayakoyan mantık ilkesidir. 17. yy’da W. Leibniz tarafından mantığın diğer ilkelerine katılan bu ilkeye göre, her yargının doğruluğu için bir başka yargı gereklidir. Örneğin; Saraybosna’da bir Sırplı tarafından Avusturya – Macaristan ve-liahtının öldürülmesi I. Dünya savaşının nedeni olarak gösterilemez. Tek bir olay savaşın nedeni sayılamaz. Her hangi bir sosyal olayı açıklarken diğer başka sosyal olayların da dikkate alınması gerekir.

Hiçbir şey sebepsiz değildir.

Bu dünyaya gelen her canlının var oluşunun mutlaka bir sebebi vardır.

Yeter – Sebep ilkesi, “Doğru olduğu öne sürülen bir yargıda nedensiz hiçbir iddia ortaya atılmamalıdır. Her önermenin doğruluğunun nedeni, diğer bir önermedir.” şeklinde ifade edilebilir. Örneğin; “Bu insan akıllıdır.” önermesinin temelinde “Bütün insanlar akıllıdır.” tümel önermesi bulunmaktadır.